در طول ساخت و ساز واقعی ، اغلب مشخص می شود که برخی از مواد نیاز به ساخت و ساز و کیفیت پروژه ندارند. عواقب ادامه استفاده از این مواد چیست؟
بدیهی است ، در بهترین حالت ، کل پروژه بازرسی را انجام می دهد و در بدترین حالت ، می تواند منجر به تصادفات خطرناک شود. به عنوان مثال ، یک کارگر ساختمانی یک بار گزارش داد که در حالی که یک دیوار را تقویت می کند ، آنها مسائل مربوط به کیفیت را با مش فایبرگلاس ، به ویژه مقاومت قلیایی آن کشف کردند. این ماده بلافاصله هنگام تماس با مایعات قلیایی شکسته شد و باعث شکسته شدن آن شد.
بنابراین ، اگر مش فایبرگلاس مقاومت قلیایی ضعیفی دارد ، آیا هنوز هم می توان از آن استفاده کرد؟
منابع مرتبط نشان می دهد که مقاومت قلیایی مهمترین شاخص عملکرد برای این ماده است. اگر این استانداردهای ملی را رعایت نکند ، یا اگر مقاومت در برابر قلیایی فقیر در هنگام استفاده واقعی کشف شود ، باید سریعاً با مارک دیگری جایگزین شود. در غیر این صورت ، حوادث مختلف به راحتی می تواند رخ دهد و محصول بازرسی های کنترل کیفیت را از بین می برد. چرا؟ مقاومت در برابر قلیایی ضعیف مانع از ایجاد محافظت کافی از دیوار از دیوار می شود ، به خصوص اگر برای دوره های طولانی استفاده شود ، که می تواند منجر به حوادث مختلف ایمنی شود.
به طور خلاصه ، تا آنجا که به مش فایبرگلاس مربوط می شود ، اگر از نظر مقاومت قلیایی عملکرد خوبی نداشته باشد ، بهتر است از آن استفاده نکنید. به عبارت دیگر ، به عنوان یک کارگر ساختمانی ، اگر متوجه شوید که مشکلات با کیفیت در مورد مش فایبرگلاس وجود دارد ، باید سریعاً بازخورد ارائه دهید ، در غیر این صورت ممکن است منجر به موارد مختلف غیرقابل پیش بینی شود.
